aniamucha

ania mucha — Sat, 08 Nov 2008 11:11:58 +0000

ania mucha — Sat, 08 Nov 2008 10:45:51 +0000

Jemen i Dubaj 9-20.01.2008

ania mucha — Thu, 06 Nov 2008 23:34:09 +0000

Do Jemenu pojechałam służbowo na dwie tury szkoleń - pierwszą w listopadzie i grudniu 2007, a drugą w styczniu 2008. Początkowo chciałam trochę pojeździć po Jemenie, a nie tylko siedzieć w Saanie w wieży TeleYemen’u, dla którego prowadziłam szkolenia. Miałam ogromną ochotę pojechać do Adenu, czy na Sokotrę, ale bez obstawy taty, brata, wójka, męża, czy chłopaka trochę się bałam. Chicken ze mnie:)

Wrażenia w skrócie:

Jemeńczycy są przefajni i przemili
Saana ma piękną architekturę (stara Saana, w nowej części jest już gorzej) i super targi (po co komuś 100 kolejnych par kolczyków? dla zasady:)).
Długa czarna kiecka sięgająca samej ziemii to nie taki zły wynalazek - do pracy nie trzeba wbijać się w gajer:)
Bez chusty na głowę odkrywającej tylko oczy da się funkcjonować
Dwie pary świateł ulicznych przypadających na całą Stolicę - świetny sposób na rozładowanie korków

Więcej na zdjęciach.

Wracając z Jemenu zatrzymałam się na kilka dni w Dubaju. Fajne miejsce, które pokazuje, że nie ma rzeczy niemożliwych. Stok narciarski w mieście, w którym temperatury ewentualnie spadną poniżej 20 st. C. - dlaczego nie? Podwodne hotele, wyspy palmy - dużo by wymieniać. W każdym razie imponujące. I te sklepy! Jedną całą dniówkę zaliczyłam w jednym z malli i nie dałam rady zajrzeć do większości sklepów. Haha. A do tego linie Emirates zrekompensowały mi przymusowe przełożenie lotu na następny dzień darmowym biletem do Dubaju:) Bajka!

P.S. Bardzo dziękuję chłopakom z CA za pomoc:)

Indie lipiec/sierpień 2007

ania mucha — Thu, 06 Nov 2008 12:44:55 +0000

Nikt z nas wcześniej nie marzył o wyprawie do Indii, nikt nawet się nad tym głębiej nie zastanawiał. Naszym tegorocznym celem miała być Azja Centralna (Kazachstan, Uzbekistan, Kirgistan, Tadżykistan). Pierwsze podejście do planowania spaliło na panewce przez lenistwo:) Jak poczytaliśmy o wizach, zaproszeniach (które nota bene można swobodnie kupić w tamtejszych biurach podróży) to nam sie odechciało. Fajnie by było, ale nie za wszelka cenę, może za parę lat przepisy wjazdowe będą nieco bardziej przyjazne…

I tak zaczęliśmy szukać alternatywy:) Padło na Indie, bo też egzotycznie, też nie do końca sztampowo, a przede wszystkim w miarę tanio da się tam dolecieć. A, że Indie są spore to musieliśmy się zdecydować na jakiś region. Wyprawa w lipcu, więc nie było po co jechać na południe, czy na Goa. Zostały nam Indie północne, a na deser Nepal. W ogole okres wakacyjny to nie najszczęśliwszy czas na wyprawę w tamte rejony. Ulewne monsuny, których najbardziej intensywny moment przypada na lipiec, zalewają niemalże całe południe, dochodząc aż do Bombaju, czasem wyżej. My mieliśmy sporo szczęścia, bo aż tak bardzo nas nie zlało, nie zlało w sumie prawie w ogóle. Skończyło się na zachmurzonym niebie w Bombaju i dającej się we znaki wilgotności powietrza.

Lipiec to niestety również nie najszczęśliwszy moment na wizytę w Nepalu. Chmury są zawieszone dość nisko, przez co zasłaniają panoramę Himalajów. I tu znów mieliśmy szczęście, bo cokolwiek zobaczyliśmy, ale mało!!!

Miejsca, które udało nam się zobaczyć w Indiach to: Bombaj, Agra (Taj Mahal), Jaipur, New Delhi, Varanasi. W Nepalu dotarliśmy do Pokhary, a w drodze powrotnej do Indii zatrzymaliśmy się na kilka dni w parku narodowym Chitwan.

Foty z Indii

www.krakownews.pl

ania mucha — Tue, 16 Jan 2007 22:36:08 +0000

Alo, alo

Dzieje się, dużo się dzieje…:)

Zapraszam wszystkich do nowego niezależnego serwisu informacyjnego o Krakowie!
www.krakownews.pl

pzdr

Witam czytelniczki/czytelników “Świata Kobiet”

ania mucha — Tue, 07 Nov 2006 23:59:00 +0000

Jak widzicie strona jest w przebudowie, brakuje jeszcze wielu relacji, ale galeria jest już gotowa…więc zapraszam! Komentujcie proszę! A jeżeli macie własne blogi albo inne stronki możecie zamieścić linka do mojej strony:)

Pozdrawiam serdecznie!

Adios!

Gruzja-Turcja

ania mucha — Tue, 24 Oct 2006 21:46:44 +0000

Wyprawę do Gruzji planowaliśmy już w zeszłym roku gdzieś nad jeziorem Szkoderskim w Albanii. Tam powstał pomysł, a potem w głowie dzielnego Pepsona rodził się plan (jaki jest bardziej szczegółowy rodzaj planu od planu szczegółowego?? bo taki właśnie plan Pepson nam zgotował…za co chwała mu!). I tak ja przyjechałam na gotowe. W dwa tygodnie po powrocie z Hong Kongu - to ostatni etap wyprawy dookoła świata - znowu spakowałam się do mojego wciąż brudnego i za ciężkiego plecaka. Stara trasa Przemyśl-Medyka-Lwów a potem już same nowe przygody.

Skład podobny jak na zeszłorocznych Bałkanach: Martynka, Paweł, Pepson i ja (elementy stare) oraz Ewci, Press i Gajowy (elementy nowe). Faaaajnie było. Serca babeczek zostały na pewnej twierdzy w Mschecie…
Fotki z Turcji…

…i z Gruzji.

O podróży dookoła świata.

ania mucha — Sun, 24 Sep 2006 09:11:23 +0000

Tutaj słów kilka o tym jak to z tą podróżą było. W czerwcu 2005 r. spotkałyśmy się z Anią Radecką w Krakowie (Ania mieszka w Wawie) i nad Wisłą z jakąś straszną muzyką wiszącą w powietrzu (słynne ze złych koncertów Wianki krakowskie:) tak sobie rozmawiałyśmy o naszych pierdołach i nagle Ania zaproponowała wyjazd na pół roku do Argentyny. Na początku nie myślałam o tym na poważnie, ale w sumie jak się zastanowić, to czemu nie? W listopadzie podczas mojej rewizyty (ulala) w Wawie decyzja zapadła. Tylko skąd wziąć kasę na bilet i jakieś życie na miejscu? W planach była praca w Argentynie, ale tak na początek przydałoby się trochę gotówki. W grudniu 2005 roku zaraz po obronie wyjechałyśmy więc po “szybką kasę” do Edynburga.

Ania Mucha (po lewej) i Ania Radecka (dla odmiany po prawej) - Salinas Grandes, Argentyna.

Edynburg kojarzy mi się tylko z pracą. Obie pracowałyśmy na dwa etaty, obie bez dnia urlopu przez 3 miesiące, obie czasem po 16 godzin dziennie. Ja w biurze na uniwersytecie i w knajpie, Ania podobnie. Pomysł z podróżą dookoła świata pojawił się pod koniec stycznia. Znajoma opowiedziała nam o swojej koleżance, która z takiego wyjazdu właśnie wracała. Zaczęłyśmy szperać w necie, porównywać oferty i w sumie wychodziło na to, że Argentyna tam i z powrotem będzie niewiele tańsza niż pakiet biletów dookoła świata. Decyzja była prosta, bo w trakcie podróży zahaczyłybyśmy również o Argentynę. Spośród wielu dostępnych wybrałyśmy ofertę British Airways i Quantas - 890 funtów za 6 przelotów + opłaty lotniskowe, w sumie 1250 funtów. Czasu na planowanie nie było wiele, bo trzeba było bookować bilety. Koniecznie chciałyśmy być w połowie sierpnia w Polsce, czyli od zakładanej daty wylotu do dyspozycji miałyśmy niecałe 4 miesiące. I zaczęło się groteskowe planowanie dat wylotów, bo na prawdę nie miałyśmy czasu zastanowić się porządnie gdzie i ile czasu powinnyśmy spędzić. Ile powinnyśmy przeznaczyć na Nową Zelandię?….dwa tygodnie powinno nam starczyć…a na Bali ile?…tydzień…ok….Ameryka Południowa?…no tu z siedem tygodni…itd. Potem z Amazona przyszła część przewodników i też w sumie nie było czasu na czytanie…poczytamy w samolocie do Rio. I tak trochę na wariackich papierach się “przygotowywałyśmy”. Duży spontan.

Suma sumarum wszystko wyszło super. Fantastyczni ludzie i miejsca. Polecamy wszystkim ciekawym świata, którzy mają odrobinę determinacji, żeby przemęczyć się na Zachodzie i odłożyć jakieś pieniądze, chyba że mogą to zrobić w Polsce, albo mają takie kwoty już w ręku. Poniższy blog to zapis z podróży dzień po dniu. W menu jest lista krajów, w których byłyśmy. Klikając na fotki w tekście przeniesiecie się do albumu w galerii z fotkami z tego kraju, o którym właśnie czytacie. Zachęcam do komentowania:) I linkowania:).

Besitos!

9-16.07.2006 Bali (Indonezja)

ania mucha — Mon, 17 Jul 2006 21:49:16 +0000

Nie będę Bali opisywać dzień po dniu. Plaża, knajpy i hotel …. w kółko to samo.

Po lądowaniu okazuje się, że musimy kupić wizę turystyczną. Jest 23:30. Jeżeli kupimy ją po północy to będziemy potrzebować tylko na 7 dni, jeżeli przed to musimy kupować 14-to dniową. Ociągamy się więc jak najdłużej. Krótsza kosztuje 10$, dłuższa 25$, więc kala się chodzić stópkami i zagadywać pograniczników. Mission acomplished i jesteśmy 15$ do przodu.

Przed lotniskiem czeka na nas przedstawiciel OBB (Oceania Biru Bali) - balijskiego przedstawiciela Sta Travel, gdzie bookowałyśmy hotel. Zawożą nas na miejsce i niezła kapa. Pokój w Galaxy Hotel w dzielnicy Legian. Praktycznie bez okna, z brzydką i śmierdzącą łazienką, z bardzo ruchliwą ulicą zaraz przed. Wokół kupa klubów nocnych, ryczące motory etc. Nie tak miały wyglądać nasze pico belo wakacje na Bali! Jakoś przemęczymy się w nocy i pomyślimy rano.

Następnego dnia robimy małą burzę. Spotykamy się z przedstawicielem OBB i żądamy zmiany hotelu, bo za “takie coś” nie płaciłyśmy. Ten odsyła nas do swojego szefa. Szef - Michael Hill też z początku nie może nic dla nas zrobić, ale po naszym telefonie do biura Sta Travel w Australii nagle okazuje się, że ze zmianą hotelu nie ma problemu. Cała sprawa ciągnie się pół dnia, więc stracone plażowanie, ale za to jak przyjeżdżamy do Indah Beach Hotel w Kucie to w końcu jesteśmy zadowolone. Hotel bajabongo. ))

Świętujemy przy indonezyjskim piwie Bintang i satayach - balijskich szaszłykach. Na Bali w ogóle sporo tego świętowania. Żarcie mają tanie i pyszne. Różne wariacje po naszemu “chińskiego” jedzonka, są też balijskie specjały, jak choćby Gado - Gado, czyli smażona mieszanka warzyw z mięsem z dodatkiem jakiejś typowej przyprawy, która nadaje całości posmaczek naszego “ludwika” do mycia naczyń. Bardzo, bardzo nie polecamy…ale poza wpadką z przysmakiem rodem z Bali wszystko nam baaardzo smakuje.

Pogodę cały czas mamy jako taką. Strasznie gorąco i wilgotno, ale słońce za chmurami. Ale po tych wiecznych mrozach w Ameryce Południowej, Nowej Zelandii i po części Australii tutaj jest jak w niebie:) Dni mijają nam na opalaniu się i kupowaniu biżuterii od babek na plaży. Atakują nas co moment, targujemy się ostro (to już mamy opanowane do perfekcji:). Głupio będzie to wszystko wypakować w Polszy…. Plaże są brudne i wąskie, przynajmniej w okolicy stolicy Bali - Denpasar. Jak wyspa zrobiła taką karierę turystyczną. Pojęcia nie mam. Może to gwarancja pogody i ciepłe morze. Może…
W przedostatnim dniu jedziemy do świątyni Tanah Lot. Po drodze mijamy pola ryżowe. Sama świątynia jest pięknie położona nad oceanem. Fajny klimat. Tym razem to my jesteśmy atrakcją turystyczną i co rusz ktoś prosi nas, żeby zrobić sobie z nim zdjęcie. Więc pozujemy, bawimy się z małymi dzieciakami etc. Myjemy twarz i ręce w świętej wodzie, na czole przyklejają nam ziarenka ryżu, a we włosy wpinają piękny biały kwiat. Jakiś hinduski rytuał. Taj jak w Kucie i Legian (na całym Bali i w Indonezji zapewne) i tutaj codziennie w różnych miejscach składa się w ofierze jedzenie ułożone na liściach
bambusa.

I tak po tygodniu obwieszone biżuterią jak sroki wylatujemy do Singapuru.

21.06.2006 Rotorua

ania mucha — Tue, 27 Jun 2006 19:55:07 +0000

Rotorua to najpopularniejsze miejsce na północnej wyspie. Położona nad jeziorem o tej samej nazwie, oferuje turystom liczne baseny wykorzystujące gorące wody termalne. Rotorua daje też możliwość zasmakowania skrajnie skomercjalizowanej kultury Maorysów i innych atrakcji. Więcej o Rotuara (en).

DZIEŃ PIERWSZY

Pierwszy przystanek na drodze z Raglan do Rotuary to Waitomo, w którego okolicach można zwiedzać liczne jaskinie. Wycieczki w horrendalnych cenach, na przykład spływ łodzią podwodnymi rwącymi rzekami (black water rafting) to ok. 70$. Dla nas za dużo…i oceniamy, że wystarczy nam wspomnienie podstawówkowego spływu w Sztolni Czarnego Pstrąga w okolicy Tarnowskich Gór (sic!). Idziemy na kawkę a potem oglądamy golenie królików. Na początku dla mnie wygląda to całkiem fajnie, na stojaku siedzi ogromny królik angora, który gdyby nie to, że mruga czasami wyglądałby na wypchanego. Potem przychodzi kobitka zabiera królika, przywiązuje jego cztery łapki do specjalnego urządzenia, rozciąga go i goli maszynką elektryczną. Średnio mi to pasuje, bo wygląda tragicznie. I do tego ludzie robią sobie potem z tym łysym jak fiks któlikiem, dalej wiszącym w powietrzu z rozciągniętymi łapkami. �?eee… Pani tłumaczy, że tak trzeba, że muszą im golić to futro! Eee tam…

Zbieramy się i wieczorem już przyjeżdżamy do Rotuary i instalujemy się w hostelu Base Backpackers.

DZIEŃ DRUGI

Rano przed wyjazdem idziemy do Polinesian Spa i z widokiem na jezioro Rotuara moczymy tyłki w kilku basenach o różnych temperaturach wody. Po basenach pod hostel przyjeżdża po nas busik Straya i po drodze do Taupo zatrzymujemy się przy uroczo bulgoczącym jeziorze błotnym.